
La cosa va meyorando, por que onde fai años había más partíos, esta vegada, los votos asturianistes, van esparcese ente tres partíos (¿qué-y pasó a la uras-pas?) y eso falando de xente asturiano, ye bien poco. Toos sabemos que la xente atrai a xente y que un sólu partíu siempres taría más cerca d'algamar dalgún conceyal nes municipales o'l soñáu diputáu nel gobiernín. Incluso nos llegó'l rumor fantasma qu'aseguraba que la situación política d'anguañu del asturianismu taba fríamente calculada y sabiamente subvencionada por representantes de partíos mayoritarios a los que-yos interesa que les coses sigan asina y nun se asoleye un movimientu nacionaliegu con represantación política. Nesta vida ye too posible, dende les conspiraciones na solombra, hasta les payes mentales de dalgún illumináu que-y presta inventar guiones policiacos y d'espíes.
Sicasí, el día del escrutiniu siempres nos quedará la resignación de la dixebra política, esi ye'l únicu responsable del númberu irrisoriu de votos. ¿Imaxinais que tolos partíos asturianistes se axuntaran nuna coalición y el númberu de votos siguiera siendo'l mesmu qu'anguañu tienen por separao?, esi día nun diba a haber resignación posible nin na a lo que-y echar la culpa. La desilusión y la frustación diba a ser criminal, quiciavis definitiva. Asina que pensándolo bien, igual tamos meyor asina, teniendo daqué tan nidio a lo que-y echar la culpa.
Fai tiempu falaba con un collaciu sobre cuál sería la solución a los enfrentamientos y les postures irreconciliables de los partíos asturianistes. El mio collaciu díxome que tendríen que morrer tola xente que ta agora nesos partíos y ñacer una nueva xeneración d'asturianistes cola mente clara y les idees non viciaes. Agora pienso que nun tenía razón, por que hai coses que se van traspasando de unos a otros, como herencies mentales y la xente mozo pue tener odiu a una determidada cosa por un fechu puntual que pasó ente dos paisanos, onde se fraguó una enemistá personal, el mesmu día que'l rapaz mozu dexaba de cagar nel pañal pa entamar a facelo nun orinal de plásticu.
A vegaes paez que tamos dando vueltes a lo mesmo como un burru nuna noria, caminando pa nun atopar el final del camín. Sicasí, el domingu 7 de xunu, volveremos a malgastar el votu, p'arrepentinos al día siguiente. Ye asína, que vamos facer...
3 bilordios:
Ye como'l cuentu aquel del cocodrilu y el camaleón, que diz que yera un camaleón que quería cruzar un ríu y pídi-ylo a un cocodrilu. Ésti diz-y que non, nun vaya ser que lu pique. Pero'l camaleón convéncelu diciéndo-y que cómo lu diba picar, ya qu'entós diban morrer los dos, el cocodrilu pol venenu y el camaleón afogáu en ríu. A la fin, cuando'l camaleón pica al cocodrilu y los dos se tan fundiendo nel agua, el cocodrilu entrúga-y por qué lu picó, si al picalu diba morrer tamién él. Y el camaleón contesta-y, ye'l mio calter.
Lo mesmo mos pasa a dalgunos. Que pase lo que pasa, volveremos a quedar con cara de tontos el día darréu de dexar el votu.
Saludos ;)
ja jaja ajaja ye verdá...
Onde dixi "camaleón" quería dicir "escorpión"...
Publicar un comentario